Nerede yanlış yaptım bilmem galiba hep kaybediyorum tam kazanırken,
Tam oldu derken hep ayrılıyorsun
Ya ban geç kalıyorum ya da sen erken ayrılıyorsun limandan
Bir ağda sıcaklığındaki nefesin hep yüzüme vurur
Saçların gözlerimde savrulur
Bir keresinde hiç unutmam tam açılmaya karar vermiştim ama çok geç kalmıştım
Çoktan ayrılmıştın gönül limanından belki de haklıydın çok duyarsız davranıyordum sana karşı
Gözlerime bakınca içim açılırdı, birde o gülümsemen yok mu alır götürürdü beni diyar diyar
Yanında olduğum zaman inan sana çok uzak hissederdim, uzaktan seni seyretmeyi nedense hep severdim
Küçük pembe dudağındaki o gülüşün ihanet etti mi bilinmez,
Nedense sana açılamadım, diyemedim sevdiğimi, haykıramadım hissettiklerimi,
Kızdığın zamanlar hep yanında olmak istiyordum belki de seni çok yalnız bıraktım
İnan ki hiç plan yapmadım, belki de yapamadım
Yapmalı mıydım?
Hayatımda hep kendim olmayı seçtim, karar senindi vermeliydin geç olmadan
Sen verdin umarım pişman olmazsın
Ama olursan ben hep beklerim
Senin doğallığın beni vurdu yel gibi
Bakışların hep cesaret verdi bana
Hep samimi davrandın, önyargılarına rağmen
Konuşurken pek dikkat etmeyi de sevmem bilirsin
Fiyaka için laf etmem bunu da bilirsin
Hatta zaman zaman sevinçlerini paylaşmıyorum belki
Nedenini de ben bilmiyorum.
Şunu bil ki sana hep ilgi duydum kim bilir belki de sevdim farkında olmadan
Adının başkasıyla anılmasını hiç hazmedemedim, oysa o senin hayatındı karışamazdım.
Günde belki bir defa hatırlardım ama yirmi dört saatime mal olurdu. Gizli gizli seni seyre daldığımı da hiç unutmam, kimi zaman sana yakalanırdım ıslak gözlerinle bakardın.
Çok değer verdiğin bir arkadaşın vardı hep anlatırdın
Ne çok isterdim yerinde olmayı sen hep ondan bahsederdin
Unutamamıştın belli ki
Zaman zaman yalnızlıkları sevdim
Kalabalıklarda hep yalnız yaşadım
Yalnızlık güven veriyor bana
Daha fazla ve mantıklı düşünüyordum
Bestesini yapıyordum hayatın
İlmik ilmik örüyordum kilimimi
Zaman hep aleyhime işledi
Ben yaklaştıkça o uzaklaştı.
İhtiyacım oldukça hiç benimle olmadı
Farkındaydım hep birilerini bekliyordun
Akıyordun kimi zaman başka hayaller peşinde
Birilerini bekliyordun gözlerinde hep ümitten bir ışık
Zaman zaman farkında olmadığımı düşünüyor olabilirsin
Hep farkındaydım ama bunu kendimce yorumluyordum
Giderken ardından koşamam yoruldum belki de hep koşan ben oldum
Artık yoruldum desem kızma
Sana bir şey söylerken kırılacağından korkardım
O yüzden bakışlarım ürkekti
Ezilir büzülürdüm sana bir şey söylemek için
Neyse nede olsa artık yoksun
Senin için bende olmadım belki de
Zaman zaman beni kıskandığını düşünüyordum.
Beklide öyle olsun istiyordum
Başkalarıyla ilgilenmem seni rahatsız ederdi farkındaydım
Bir yolunu bulup yakınımda olurdun
Birlikte olma ihtimalimiz yoktu
Sen tercihini yapmıştın yakışıklı olmasa da
Uzun boyluydu ve arabası vardı
Beni hep rahatsız ediyordu ama beni tercih etmeyeceğini biliyordum
Ama seni mutlu görmek beni mutlu ediyordu.
Oda onu pek sevmediğimi fark ediyordu ya da fark ettirmiştim.
Beklide elimde olmadan yansıtıyordum.
Gizlemeye gayret etmiyordum doğrusunu istersen
Seni tanıdıktan sonra daha çok yazmaya başlamışım
Geçenlerde toplayayım dedim bir dosya doldu
Eskiden şiir okurken şimdi daha çok yazıyorum yeni fark ettim
Şunu unutma ki sen iyi bir arkadaştın
Seni unutamam bunu isteme benden
Sen git giderken bağışla gelemem artık.
