Ellerin soğuktu seni tanıdığımda,
Yüreğini bilmem ama ellerin soğuktu seni tanıdığımda,
Isıtmadı beni hiç gözlerin ışıl ışıldı, farklı bakıyordun dünyaya,
Farklı yerden başka bir yere bambaşka hayallerle bakıyordun.
İlk tutuğumda da ellerin soğuktu bugünki gibi.
Hayaller kurmama engel oluyordu, kursam yadımda kalıyordu, kimi zaman yarıda.
Gözlerinin içine bakmak isterken yoruluyordum, hep kaçıyorlardı fikrimden.
Sen hayır demiyordun, bense eveti anlamıyordum.
Ben hızlı yürüyordum sen yavaş kalıyordun.
Ben sana sen yere bakıyordun.
Ellerin soğuktu dün gibi.
Yaz sıcağında ellerin serinletiyordu beni tutunca ellerini.
Bir terslik vardı biliyordum ilk günden beri.
Kim bilir sen belkide başka türlü seviyordun.
Sessizliğinde sensizliğinde soğuktu.
Gece ayazında aya benziyordu yüzün, parlak ama üşüten.
Oldun mu olmadın mı anlayamadım ama artık yoksun.
Hayal meyal düşler gibi gönülden düşenler gibi.
9 Ağustos 2012, Can AKBAY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder