Biz her şeyi aşırı yaşamayı seven halkız nedense, düğünümüz aşırı, derneğimiz aşırı, sevgimiz aşırı nefretimiz aşırı, taraftarlığımız aşırı, karşı taraflılığımız aşırı, uyum istemeyiz genelde uyuşmayız çoğu zaman, futbol takımını sever gibi severiz her şeyi herkesi, küfürle yoğururuz sevgimizin hamurumu, çamura bularız adeta ondan da bir şey olmaz. Çiçekleri kopararak sever, çimleri çiğneyerek, çocuğumuzu döverek sevme geleneğimiz var ya da küfrederek, aşağılayarak gösteririz sevgimizi. Bittimi bitiririz ilişkimizi, hatta iş ilişkimizi, hep başkasından müsamaha bekleriz ama bende insanım diye ama hiç karşının insan olduğunu en az onun kadar hata yapma hakkının olabileceğine ihtimal vermeyiz "ama yapmasaydı" der çıkarız işin içinden.
Bir dönemin çocuklarına sadece siyah beyaz renkleri öğrettiler. Gri yok örneğin, sarı mavi hiç yavruağzını hiç duymadılar. Renkleriniz sadece siyah beyazsa karakalemden öteye geçemezsiniz. Bir dönemin yazar ve düşünce adamlarını dinleyince, okuyunca hep bunu görürüz. Hayat hep ya benimsin ya toprağın ikileminde aşklardan oluşuyor.
9 Ağustos 2012, Can AKBAY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder